و هر كس دو روز از ماه رجب را روزه بگيرد ، هيچ يك از ساكنان آسمان و زمين نمىتوانند مقام و كرامت او را در نزد پروردگار بستايند ، و ( در نامهء اعمال او ) پاداش ده نفر از راستگويانى كه در طول زندگانى خود هرگز دروغ نگفته‌اند ، نوشته مىشود ، و در روز قيامت همانند آن ده نفر مىتواند شفاعت كند ، و با آنان محشور مىشود تا وارد بهشت شود و از ملازمان آنها باشد . و هر كس سه روز ( از اين ماه ) را روزه بگيرد ، خداوند ميان او و جهنّم گودالى يا مانعى به فاصلهء هفتاد سال قرار مىدهد ، و خداوند به هنگام افطار ( خطاب به او كرده ) مىفرمايد : براستى كه ( اداى ) حقّ تو بر من واجب شده و محبت و ولايت تو بر من واجب گشته ، اى فرشتگان ! گواه باشيد كه من گناهان گذشته و آيندهء او را بخشيدم . و هر كس چهار روز ( از ماه رجب ) را روزه بدارد ، از تمام بلاها ( و بيماريها ) از قبيل ديوانگى و خوره و پيسى و فتنهء دجّال در امان خواهد بود ، و از عذاب قبر نيز ايمن است ، و پاداش خردمندان توبه كار و روى آورنده به خدا داراست ، و نامهء اعمالش را در پيشاپيش ( صف ) گروه عبادت‌كنندگان در دست راست او قرار دهند . و هر كس پنج روز از ماه رجب را روزه بگيرد ، بر خداست كه او را در روز قيامت خشنود سازد ، و او را با چهره‌اى فروزان چون ماه شب چهاردهم محشور كند ، و به شمارهء شن‌هاى بيابان عالج در نامهء اعمال او حسنه نوشته مىشود ، و بىحساب او را وارد بهشت كند ، و به او گفته مىشود كه هر چه آرزو دارى از خداى خويش بخواه . و هر كس شش روز از ماه رجب را روزه بگيرد ، در حالى از قبر خود برون آيد كه